Co to jest COGS? Koszt własny sprzedanych produktów wyjaśniony

Koszt własny sprzedanych produktów (COGS) to wartość, jaką kosztowały Cię towary lub usługi, które sprzedałeś. Jest to koszt wykazany w rachunku zysków i strat bezpośrednio pod przychodami, a różnica między nimi to zysk brutto - wielkość, która decyduje o tym, czy dany model biznesowy w ogóle ma rację bytu.

Główną cechą COGS jest to, że jest on dopasowywany do przychodów, a nie do czasu. Towar zakupiony w marcu, a sprzedany w czerwcu, jest aktywem w marcu i kosztem w czerwcu. Ta jedna zasada wyjaśnia większość tego, co następuje poniżej.

Co wchodzi w skład, co pozostaje poza nim

W COGS:

• Koszt zakupu sprzedanych towarów
• Koszty transportu przychodowego, cła i inne koszty logistyki dostawy, które sprowadziły towary do Twojej firmy
• Materiały bezpośrednie i bezpośrednie koszty pracy w produkcji
• Koszty pośrednie produkcji przypisane do wytworzenia produktu
• Odchylenia z tytułu aktualizacji wartości zapasów i niedobory (zazwyczaj)

Poza COGS:

• Koszty sprzedaży i marketingu - są to koszty okresu
• Wynagrodzenia administracyjne, czynsz, oprogramowanie
• Wysyłka wychodząca do klientów (najczęściej koszt sprzedaży)
• Amortyzacja sprzętu biurowego (ale amortyzacja maszyn produkcyjnych zazwyczaj znajduje się w COGS)
• Odsetki i podatki

Kryterium jednoczącym jest pytanie: czy ten koszt istniałby, gdybyś nie wyprodukował lub nie pozyskał konkretnych jednostek, które sprzedałeś? Czynsz płacisz niezależnie od tego, czy cokolwiek sprzedasz, czy nie - jest to koszt okresu. Stal w produkcie nie spełnia tego warunku - jest kosztem własnym sprzedaży.

Gdzie pojawia się konieczność oceny. Czynsz za magazyn, wynagrodzenia kierowników produkcji, kontrola jakości oraz logistyka przychodowa mogą być uzasadniane w obu miejscach. Ważne jest, aby decyzja została podjęta raz i stosowana w sposób konsekwentny, ponieważ przeniesienie kosztu między COGS a kosztami ogólnego zarządu zmienia marżę brutto bez zmiany zysku netto ani o jeden grosz. Marża brutto, która wzrosła tylko dlatego, że dany koszt został przeklasyfikowany, oznacza, że firma oszukuje samą siebie, a porównywanie marż brutto między różnymi spółkami staje się niewiarygodne, dopóki nie dowiesz się, co każda z nich wlicza do tej pozycji.

Dwa sposoby obliczania

Metoda okresowa - wyznaczanie COGS na koniec okresu na podstawie inwentaryzacji:

COGS = Stan początkowy zapasów + Zakupy − Stan końcowy zapasów

Proste i ślepe rozwiązanie. Nie znasz marży brutto, dopóki nie przeprowadzisz spisu z natury, a ubytki są niewidoczne: towary skradzione lub uszkodzone po prostu nie znajdują się w stanie końcowym zapasów, więc ich koszt cicho staje się częścią COGS bez osobnego zapisu o tym, że cokolwiek zginęło.

Metoda ciągła (perpetual) - rejestrowanie COGS w momencie każdej sprzedaży z użyciem kosztu konkretnych jednostek zużytych zgodnie z wybraną metodą wyceny rozchodu zapasów. Stan zapasów i COGS są prawidłowe w sposób ciągły, marżę brutto można ustalić dla każdego zamówienia, a rozbieżność między ewidencją a spisem z natury stanowi ustalenie, a nie niewidoczną korektę.

Zapisy księgowe

W systemie ciągłym każda sprzedaż generuje dwa niezależne zapisy. Sprzedaż towarów o koszcie 640 € za kwotę 1 000 € plus 21% VAT:

Strona przychodowa:

Konto	Winien	Ma
2410 Należności handlowe	1210
5000 Przychody ze sprzedaży towarów		1000
4492 VAT należny		210

Strona kosztowa:

Konto	Winien	Ma
6000 Koszt własny sprzedanych towarów	640
2040 Towary (zapas)		640

Zysk brutto z tej sprzedaży wynosi 360 € i można go ustalić natychmiast, ponieważ obie połówki zostały zaksięgowane razem. Zwróć uwagę, że zapis kosztowy nie ma nic wspólnego z podatkiem VAT ani z klientem - jest to czysty przepływ wartości z aktywów w koszty.

Przypadek lustrzany: zakup zapasów nie generuje COGS. Powoduje on obciążenie (Winien) zapasów i uznanie (Ma) rozrachunków, a koszt czeka w bilansie do momentu sprzedaży towarów. Właśnie z tego powodu firma może dużo wydawać na zapasy i wykazywać zdrowy zysk, podczas gdy gotówka ubywa - oto problem kapitału obrotowego.

Jak księguje to Nordlet

Ewidencja zapasów prowadzona jest w sposób ciągły, a COGS księguje się automatycznie w momencie zużycia zapasów - przy wystawieniu faktury lub realizacji zamówienia, a nie w momencie zakupu. Reguły księgowania czynią oba konta jawnymi i konfigurowalnymi: inventory.cogs obciąża koszt własny sprzedaży (standardowo konto 6000 w litewskim planie kont), a uznanie trafia na konto zapasów, na które przyjęto towary: inventory.stock (2040) w przypadku towarów zakupionych lub konto wyrobów gotowych (2030) w przypadku wyrobów wytworzonych w ramach zlecenia produkcyjnego. Zapisy kosztowe zawierają informację o projekcie i miejscu powstawania kosztów (MPK) z pozycji sprzedaży, dzięki czemu raporty według projektów i miejsc powstawania kosztów pokazują marżę brutto.

Kwota pochodzi z silnika FIFO: jest to koszt konkretnych warstw, które uległy rozchodowi. Oznacza to, że pojedyncza sprzedaż czerpiąca z trzech partii zakupowych generuje wartość COGS złożoną z trzech różnych kosztów jednostkowych. Ponieważ zarówno zapisy przychodowe, jak i kosztowe pochodzą z tego samego dokumentu, raport financial-statements może wyliczyć prawdziwy zysk brutto - przychody ze sprzedaży z grupy kont 50 minus koszt własny sprzedaży z grupy kont 60 - bez konieczności ręcznego alokowania czegokolwiek przez kogokolwiek.

Wynikają z tego dwie kwestie, o których warto wspomnieć. Linie usługowe nie dotykają COGS - tylko pozycje objęte ewidencją zapasów konsumują zasoby magazynowe, więc faktura za usługi księguje przychód bez zapisu kosztowego, a marża brutto na usługach ma sens tylko wtedy, gdy oddzielnie przypiszesz koszt wykonania. Ponadto odpisy aktualizujące wartość zapasów są ręczne - niedobory wykienione w drodze spisu z natury oraz korekt do wartości netto możliwej do uzyskania księguje się za pomocą poleceń księgowych, a nie wylicza automatycznie, choć /v1/reports/stock-aging pokaże Ci, gdzie szukać takich pozycji.

Jak odczytywać tę wielkość

• Śledź COGS jako odsetek przychodów, a nie w euro. Koszt własny sprzedaży wynoszący 104 000 € nic nie mówi; 57,8% przychodów oznacza, że Twoja marża brutto wynosi 42,2%, a skok do 60% to problem, nad którym warto pochylić się rano.
• Rozbijaj go na linie produktowe, jeśli to możliwe. Uśredniona marża brutto ukrywa produkty przynoszące straty pośród tych, które generują zysk.
• Kontroluj go w relacji do zapasów. Wzrost COGS przy jednoczesnym szybszym wzroście zapasów oznacza, że robisz zakupy na zapas przed faktycznym popytem; stabilny COGS przy spadających zapasach oznacza, że sprzedajesz towary, których nie uzupełniasz.
• Uważaj na zniekształcenia na koniec okresu. W systemie okresowym niedokładny spis z natury bezpośrednio wpływa na COGS - sam spis jest wyliczeniem.

FAQ

Co wchodzi w skład kosztu własnego sprzedanych produktów?

Bezpośredni koszt sprzedanych towarów: koszt zakupu lub wytworzenia, koszty transportu przychodowego i cła, materiały i robocizna bezpośrednia oraz przypisane koszty pośrednie produkcji. Koszty sprzedaży, administracyjne i finansowe są wyłączone, ponieważ dotyczą okresu, a nie sprzedanych jednostek.

Czy COGS to to samo co koszt własny sprzedaży?

W codziennym użyciu tak. Określenie „cost of goods sold” (COGS) bywa stosowane przez przedsiębiorstwa sprzedające towary fizyczne, „cost of sales” jest szerszym terminem używanym również przez firmy usługowe, a sprawozdania finansowe najczęściej posługują się tym drugim pojęciem.

Czy firmy usługowe posiadają COGS?

Posiadają jego odpowiednik - bezpośredni koszt świadczenia usługi, zazwyczaj w postaci wynagrodzeń osób, które wykonały pracę. Prezentacja tego jako kosztu własnego sprzedaży czy w ramach kosztów operacyjnych to kwestia polityki rachunkowości, ale wyodrębnienie tej pozycji sprawia, że marża brutto w usługach ma sens.

Czy zakup zapasów generuje koszt własny sprzedanych produktów?

Nie. Zakup zapasów przekształca gotówkę (lub zobowiązanie) w aktywa. Koszt staje się kosztem bilansowym dopiero w momencie sprzedaży towarów - to dopasowanie jest jedynym powodem, dla którego zysk brutto ma jakiekolwiek znaczenie.

W jaki sposób wycena zapasów wpływa na COGS?

Bezpośrednio. Metoda FIFO obciąża wynik najstarszymi kosztami, średnia ważona obciąża koszt uśrednionym, a obie te metody dają inny COGS i inne zapasy końcowe z identycznych transakcji. Metoda, której używasz, stanowi zasadę rachunkowości, która musi być stosowana w sposób konsekwentny.