Τι είναι το Κόστος Πωληθέντων; Επεξήγηση του COGS

Το κόστος πωληθέντων (COGS) είναι το κόστος των προϊόντων που πουλήσατε. Είναι το έξοδο που εμφανίζεται ακριβώς κάτω από τα έσοδα στην κατάσταση αποτελεσμάτων, και η διαφορά μεταξύ τους είναι το μικτό κέρδος - το μέγεθος που καθορίζει αν ένα επιχειρηματικό μοντέλο είναι βιώσιμο.

Το βασικό χαρακτηριστικό του COGS είναι ότι συσχετίζεται με τα έσοδα (matched to revenue) και όχι με τον χρόνο. Τα αποθέματα που αγοράστηκαν τον Μάρτιο και πωλήθηκαν τον Ιούνιο αποτελούν περιουσιακό στοιχείο (asset) του Μαρτίου και έξοδο του Ιουνίου. Αυτός ο μοναδικός κανόνας εξηγεί το μεγαλύτερο μέρος των όσων ακολουθούν.

Τι περιλαμβάνεται και τι μένει εκτός

Στο COGS περιλαμβάνονται:

• Το κόστος αγοράς των εμπορευμάτων που πωλήθηκαν
• Τα μεταφορικά εισαγωγής, οι δασμοί τελωνείου και άλλα παρεπόμενα έξοδα αγοράς που απαιτήθηκαν για τη μεταφορά των αγαθών σε εσάς
• Οι άμεσες πρώτες ύλες και τα άμεση εργatika στην παραγωγή
• Τα γενικά έξοδα παραγωγής που αφορούν την κατασκευή του προϊόντος
• Οι υποτιμήσεις αποθεμάτων και οι φύρες (συνήθως)

Δεν περιλαμβάνονται στο COGS:

• Τα έξοδα πώλησης και μάρκετινγκ - αυτά αποτελούν έξοδα περιόδου
• Οι διοικητικοί μισθοί, τα ενοίκια, το λογισμικό
• Τα μεταφορικά αποστολής προς πελάτες (συνήθως έξοδα πώλησης)
• Η απόσβεση του εξοπλισμού γραφείου (αλλά η απόσβεση των μηχανημάτων παραγωγής συνήθως συμπεριλαμβάνεται στο COGS)
• Οι τόκοι και οι φόροι

Το κριτήριο οριοθέτησης είναι το εξής: θα υπήρχε αυτό το έξοδο αν δεν είχατε παράξει ή αποκτήσει τις συγκεκριμένες μονάδες που πουλήσατε; Το ενοίκιο πληρώνεται είτε πουλήσετε κάτι είτε όχι - αποτελεί έξοδιο περιόδου. Ο χάλυβας που περιέχεται στο προϊόν δεν πληρώνεται έτσι - αποτελεί κόστος πωλήσεων.

Περιπτώσεις που απαιτούν κρίση. Το ενοίκιο της αποθήκης, οι προϊστάμενοι παραγωγής, ο ποιοτικός έλεγχος και η εσωτερική εφοδιαστική αλυσίδα μπορούν να δικαιολογηθούν σε οποιαδήποτε κατηγορία. Αυτό που έχει σημασία είναι η απόφαση να λαμβάνεται μία φορά και να εφαρμόζεται με συνέπεια, διότι η μεταφορά ενός κόστους μεταξύ του COGS και των γενικών εξόδων αλλάζει το μικτό περιθώριο κέρδους χωρίς να μεταβάλλει τα καθαρά κέρδη ούτε κατά ένα σεντ. Ένα μικτό περιθώριο που βελτιώθηκε επειδή ένα κόστος αναταξινομήθηκε ισοδυναμεί με αυτοεξαπάτηση της εταιρείας, ενώ καθιστά τη σύγκριση μικτών περιθωρίων μεταξύ εταιρειών αναξιόπιστη, εκτός εάν γνωρίζετε τι περιλαμβάνει η κάθε μία.

Οι δύο τρόποι υπολογισμού

Περιοδική μέθοδος - ο υπολογισμός του COGS στο τέλος της περιόδου μέσω απογραφής:

COGS = Αρχικό απόθεμα + Αγορές − Τελικό απόθεμα

Είναι απλή αλλά τυφλή. Δεν μπορείτε να γνωρίζετε το μικτό περιθώριο κέρδους μέχρι να πραγματοποιήσετε απογραφή, ενώ οι φύρες παραμένουν αόρατες: τα κλεμένα ή κατεστραμμένα εμπορεύματα απλώς δεν περιλαμβάνονται στο τελικό απόθεμα, οπότε το κόστος τους μετατρέπεται σιωπηρά σε COGS χωρίς ξεχωριστή καταγραφή για την απώλεια.

Διαρκής μέθοδος - η καταχώριση του COGS τη στιγμή κάθε πώλησης, χρησιμοποιώντας το κόστος των συγκεκριμένων μονάδων που αναλώθηκαν σύμφωνα με την επιλεγμένη μέθοδο ροής κόστους. Τα αποθέματα και το COGS ενημερώνονται συνεχώς, το μικτό περιθώριο είναι γνωστό ανά παραγγελία, και η απόκλιση μεταξύ των αρχείων και της φυσικής απογραφής αποτελεί εύρημα και όχι μια αόρατη προσαρμογή.

Οι εγγραφές

Σε ένα σύστημα διαρκούς απογραφής, μια πώληση παράγει δύο ανεξάρτητες εγγραφές. Για την πώληση αγαθών κόστους 640 € αντί 1.000 € συν ΦΠΑ 21%:

Το σκέλος των εσόδων:

Λογαριασμός	Χρέωση	Πίστωση
2410 Εμπορικές απαιτήσεις	1.210
5000 Έσοδα πώλησης εμπορευμάτων		1.000
4492 ΦΠΑ πληρωτέος		210

Το σκέλος του κόστους:

Λογαριασμός	Χρέωση	Πίστωση
6000 Κόστος πωληθέντων	640
2040 Εμπορεύματα προς μεταπώληση (αποθέματα)		640

Το μικτό κέρδος από αυτή την πώληση ανέρχεται σε 360 € και είναι άμεσα προσδιορίσιμο επειδή τα δύο σκέλη καταχωρίστηκαν ταυτόχρονα. Σημειώστε ότι η εγγραφή του κόστους δεν σχετίζεται ούτε με τον ΦΠΑ ούτε με τον πελάτη - αφορά καθαρά τη μεταφορά αξίας από περιουσιακό στοιχείο σε έξοδο.

Η αντίθετη περίπτωση: η αγορά αποθεμάτων δεν δημιουργεί COGS. Χρεώνει τα αποθέματα και πιστώνει τις υποχρεώσεις, ενώ το κόστος παραμένει στον ισολογισμό μέχρι να πωληθούν τα αγαθά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια εταιρεία μπορεί να δαπανήσει πολλά για αποθέματα και να εμφανίσει υγιή κέρδη ενώ τα διαθέσιμα μειώνονται - το πρόβλημα του κεφαλαίου κίνησης.

Πώς γίνεται η καταχώριση στο Nordlet

Τα αποθέματα παρακολουθούνται διαρκώς και το COGS καταχωρίζεται αυτόματα κατά την ανάλωση των αποθεμάτων - κατά την έκδοση του τιμολογίου ή την παράδοση, και όχι κατά την αγορά. Οι κανόνες καταχώρισης καθιστούν τους δύο λογαριασμούς σαφείς και παραμετροποιήσιμους: ο λογαριασμός inventory.cogs χρεώνει το κόστος πωληθέντων (6000 εξ ορισμού στο λιθουανικό σχέδιο λογαριασμών) και η πίστωση κατευθύνεται στον λογαριασμό αποθεμάτων όπου παραλήφθηκαν τα αγαθά, δηλαδή inventory.stock (2040) για αγορασμένα εμπορεύματα ή στον λογαριασμό παραγόμενων προϊόντων (2030) για αγαθά που κατασκευάστηκαν μέσω εντολής παραγωγής. Οι εγγραφές κόστους φέρουν το έργο και το κέντρο κόστους της γραμμής πώλησης, ώστε οι αναφορές έργων και κέντρων κόστους να αποτυπώνουν το μικτό περιθώριο.

Το ποσό προέρχεται από τον μηχανισμό FIFO: το κόστος των συγκεκριμένων στρωμάτων που αναλώθηκαν, πράγμα που σημαίνει ότι μια ενιαία πώληση που αντλεί από τρεις παρτίδες αγοράς παράγει ένα μέγεθος COGS βασισμένο σε τρία διαφορετικά κόστη μονάδας. Επειδή τόσο οι εγγραφές εσόδων όσο και κόστους προέρχονται από το ίδιο έγγραφο, η αναφορά financial-statements μπορεί να υπολογίσει το πραγματικό μικτό κέρδος - έσοδα πωλήσεων από την ομάδα λογαριασμών 50 μείον το κόστος πωλήσεων από την ομάδα 60 - χωρίς να απαιτείται χειροκρότητος επιμερισμός από κανέναν.

Δύο σημεία αξίζει να επισημανθούν. Οι γραμμές υπηρεσιών δεν επηρεάζουν το COGS - μόνο τα είδη που παρακολουθούνται αποθηκευτικά αναλώνουν αποθέματα, επομένως ένα τιμολόγιο υπηρεσιών καταχωρίζει έσοδα χωρίς εγγραφή κόστους, και το μικτό περιθώριο στις υπηρεσίες έχει νόημα μόνο αν επιμερίσετε ξεχωριστά το κόστος παράδοσης. Επιπλέον, οι υποτιμήσεις αποθεμάτων γίνονται χειροκίνητα: οι φύρες που εντοπίζονται μέσω απογραφής και οι προσαρμογές στην καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία καταχωρίζονται ως εγγραφές ημερολογίου και όχι αυτόματα, παρόλο που η αναφορά /v1/reports/stock-aging θα σας υποδείξει πού να κοιτάξετε.

Ανάλωση του μεγέθους

• Παρακολουθήστε το COGS ως ποσοστό επί των εσόδων και όχι σε ευρώ. Ένα κόστος πωλήσεων 104.000 € δεν λέει τίποτα· ποσοστό 57,8% επί των εσόδων σημαίνει ότι το μικτό περιθώριο είναι 42,2%, και μια άνοδος στο 60% αποτελεί πρόβλημα που αξίζει την προσοχή σας.
• Κατανείμετε το ανά γραμμή προϊόντων όπου είναι εφικτό. Ένα μικτό περιθώριο γενικού μέσου όρου συγκαλύπτει τα προϊόντα που ζημιώνουν πίσω από εκείνα που αποφέρουν κέρδος.
• Συσχετίστε το με τα αποθέματα. Ένα COGS που αυξάνεται ενώ τα αποθέματα αυξάνονται ταχύτερα σημαίνει ότι πραγματοποιείτε αγορές προ της ζήτησης· ένα σταθερό COGS ενώ τα αποθέματα μειώνονται σημαίνει ότι πουλάτε αποθέματα που δεν αναπληρώνετε.
• Προσοχή στις στρεβλώσεις τέλους περιόδου. Στο πλαίσιο μιας περιοδικής μεθόδου, μια ανακριβής απογραφή επηρεάζει απευθείας το COGS, καθώς η καταμέτρηση συνιστά τον υπολογισμό.

FAQ

Τι περιλαμβάνεται στο κόστος πωληθέντων;

Το άμεσο κόστος των πωληθέντων αγαθών: κόστος αγοράς ή παραγωγής, μεταφορικά εισαγωγής και δασμοί, άμεσες ύλες και εργασία, καθώς και τα επιμεριζόμενα γενικά έξοδα παραγωγής. Τα έξοδα πώλησης, διοικητικά και χρηματοοικονομικά έξοδα εξαιρούνται επειδή αφορούν την περίοδο και όχι τις πωληθείσες μονάδες.

Είναι το COGS το ίδιο με το κόστος πωλήσεων (cost of sales);

Στην καθημερινή πρακτική, ναι. Ο όρος «κόστος πωληθέντων» (cost of goods sold) τείνει να χρησιμοποιείται από επιχειρήσεις που πωλούν φυσικά προϊόντα, το «κόστος πωλήσεων» (cost of sales) είναι ευρύτερος όρος που χρησιμοποιείται επίσης από επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, ενώ οι οικονομικές καταστάσεις χρησιμοποιούν συνηθέστερα τον δεύτερο.

Έχουν οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών COGS;

Διαθέτουν αντίστοιχό του - το άμεσο κόστος παροχής της υπηρεσίας, τυπικά τους μισθούς των ατόμων που εκτέλεσαν την εργασία. Το αν παρουσιάζεται ως κόστος πωλήσεων ή εντός των λειτουργικών εξόδων αποτελεί πολιτική παρουσίασης, αλλά ο διαχωρισμός του είναι αυτός που καθιστά νόημα το μικτό περιθώριο κέρδους στις υπηρεσίες.

Δημιουργεί η αγορά αποθεμάτων κόστος πωληθέντων;

Όχι. Η αγορά αποθεμάτων μετατρέπει τα διαθέσιμα (ή μια υποχρέωση) σε περιουσιακό στοιχείο. Το κόστος μετατρέπεται σε έξοδο μόνο όταν τα αγαθά πωληθούν - αυτή η αντιστοίχιση αποτελεί τον μοναδικό λόγο για τον οποίο το μικτό κέρδος έχει νόημα.

Πώς επηρεάζει η αποτίμηση αποθεμάτων το COGS;

Άμεσα. Η μέθοδος FIFO χρεώνει πρώτα τα παλαιότερα κόστη, ο σταθμισμένος μέσος όρος χρεώνει ένα μεικτό κόστος, και οι δύο μέθοδοι αποδίδουν διαφορετικό COGS και διαφορετικό τελικό απόθεμα από ταυτόσημες συναλλαγές. Η μέθοδος που χρησιμοποιείτε αποτελεί λογιστική πολιτική η οποία πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια.