Τα λογιστικά πρότυπα της ΕΕ εξηγούνται: Οδηγίες, τοπικά GAAP και τι ισχύει για εσάς
Τι απαιτεί πραγματικά η Οδηγία για τη λογιστική, πού τα IFRS είναι υποχρεωτικά, πώς διαφέρουν τα εθνικά GAAP ανά χώρα και ένας πίνακας αποφάσεων για να προσδιορίσετε ποιο σύνολο κανόνων εφαρμόζεται στην εταιρεία σας.
Δεν υπάρχει ένα ενιαίο σύνολο λογιστικών προτύπων στην ΕΕ. Αυτό που υπάρχει είναι ένα πολυεπίπεδο σύστημα: μια οδηγία της ΕΕ που θέτει τους ελάχιστους κανόνες για τους ετήσιους λογαριασμούς, ένας κανονισμός που καθιστά τα IFRS υποχρεωτικά για τις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις των εισηγμένων εταιρειών και 27 εθνικά πλαίσια που καλύπτουν όσα η οδηγία αφήνει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών. Μια εταιρεία στην ΕΕ καταρτίζει τις νόμιμες οικονομικές της καταστάσεις σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες της χώρας όπου είναι εγγεγραμμένη, και αυτοί οι εθνικοί κανόνες είναι η μορφή που έχει λάβει η οδηγία σε τοπικό επίπεδο.
Αυτό το άρθρο εξηγεί κάθε επίπεδο, παρουσιάζει τα όρια μεγέθους που καθορίζουν τον βαθμό δημοσιοποίησης μιας εταιρείας και ολοκληρώνεται με έναν πίνακα για να διαπιστώσετε ποιο πλαίσιο εφαρμόζεται στην περίπτωσή σας.
Πρώτο επίπεδο: η Οδηγία για τη λογιστική
Η Οδηγία 2013/34/ΕΕ, γνωστή συνήθως ως Οδηγία για τη λογιστική (Accounting Directive), αποτελεί το εγχειρίδιο κανόνων σε επίπεδο ΕΕ για τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις των κεφαλαιουχικών εταιρειών. Αντικατέστησε την Τέταρτη και την Έβδομη Οδηγία για το εταιρικό δίκαιο το 2013. Μια οδηγία δεν εφαρμόζεται άμεσα στις εταιρείες: κάθε κράτος μέλος τη μεταφέρει στο εθνικό του δίκαιο και οι εταιρείες ακολουθούν το εθνικό δίκαιο.
Η οδηγία καθορίζει έναν μικρό αριθμό βασικών αρχών για όλους:
- Γενικές αρχές: αρχή της συνεχιζόμενης δραστηριότητας (going concern), σύνεση, δεδουλευμένη βάση, συνέπεια και προτεραιότητα της ουσίας έναντι του τύπου (η τελευταία αποτελεί επιλογή για τα κράτη μέλη).
- Δομή καταστάσεων: επιλογή μεταξύ δομών ισολογισμού (Παραρτήματα III και IV) και δομών κατάστασης αποτελεσμάτων (Παραρτήματα V και VI). Κάθε κράτος μέλος επιτρέπει συγκεκριμένες από αυτές στις εταιρείες του.
- Προσάρτημα (Notes): ένα υποχρεωτικό βασικό σύνολο, με επιπλέον απαιτήσεις καθώς μεγαλώνει το μέγεθος της εταιρείας.
- Έκθεση διαχείρισης (management report) για τις μεσαίες και μεγάλες εταιρείες.
- Έλεγχος: υποχρεωτικός για τις μεσαίες και μεγάλες εταιρείες, καθώς και για τις οντότητες δημόσιου ενδιαφέροντος. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τις μικρές εταιρείες, και τα περισσότερα το πράττουν.
- Δημοσίευση: οι εγκεκριμένες οικονομικές καταστάσεις πρέπει να υποβάλλονται στο εθνικό εμπορικό μητρώο εντός 12 μηνών από την ημερομηνία του ισολογισμού.
Όλα τα υπόλοιπα ρυθμίζονται από το εθνικό δίκαιο, γι' αυτό και δύο εταιρείες ίδιου μεγέθους σε διαφορετικά κράτη μέλη μπορεί να παρουσιάζουν καταστάσεις με σημαντικές διαφορές στην εμφάνιση.
Κατηγορίες μεγέθους και τα όρια του 2024
Η οδηγία κατατάσσει τις εταιρείες σε τέσσερις κατηγορίες βάσει τριών κριτηρίων: σύνολο ισολογισμού, κύκλος εργασιών (net turnover) και μέσος όρος εργαζομένων κατά τη διάρκεια του έτους. Μια εταιρεία εμπίπτει σε μια κατηγορία όταν δεν υπερβαίνει τουλάχιστον τα δύο από τα τρία όρια την ημερομηνία του ισολογισμού. Μεταβαίνει σε άλλη κατηγορία μόνο αφού υπερβεί ή υποχωρήσει κάτω από τα όρια για δύο συνεχόμενα έτη.
Η κατ' εξουσιοδότηση Οδηγία (ΕΕ) 2023/2775 αύξησε τα χρηματικά όρια κατά περίπου ένα τέταρτο για να ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός. Τα κράτη μέλη υποχρεώθηκαν να εφαρμόσουν τα νέα όρια για τα οικονομικά έτη που αρχίζουν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2024, με δυνατότητα νωρίτερης εφαρμογής κατά ένα έτος.
| Κατηγορία | Σύνολο ισολογισμού | Καθαρός κύκλος εργασιών | Μέσος όρος εργαζομένων |
|---|---|---|---|
| Πολύ μικρή (Micro) | ≤ €450.000 | ≤ €900.000 | ≤ 10 |
| Μικρή (Small) | ≤ €5.000.000 | ≤ €10.000.000 | ≤ 50 |
| Μεσαία (Medium) | ≤ €25.000.000 | ≤ €50.000.000 | ≤ 250 |
| Μεγάλη (Large) | υπέρβαση οποιωνδήποτε δύο ορίων μεσαίας |
Τα κράτη μέλη μπορούν να αυξήσουν τα χρηματικά όρια των μικρών εται έως και κατά 50 τοις εκατό, επομένως η κατηγορία των μικρών μπορεί να φτάσει έως τα 7,5 εκατ. ευρώ σύνολο ισολογισμού και 15 εκατ. ευρώ κύκλο εργασιών σε ορισμένες χώρες. Ελέγξτε την εθνική νομοθεσία μεταφοράς αντί για την ίδια την οδηγία όταν μια εταιρεία βρίσκεται κοντά σε κάποιο όριο.
Τι υποχρεούται να καταρτίζει κάθε κατηγορία
| Υποχρέωση | Πολύ μικρή | Μικρή | Μεσαία | Μεγάλη |
|---|---|---|---|---|
| Ισολογισμός και Αποτελέσματα | Ναι, επιτρέπονται συνοπτικές μορφές | Ναι, επιτρέπονται συνοπτικές μορφές | Πλήρης | Πλήρης |
| Προσάρτημα (Notes) | Δυνατότητα απαλλαγής από τις περισσότερες σημειώσεις | Μειωμένο σύνολο | Πλήρες σύνολο | Πλήρες σύνολο συν επιπλέον γνωστοποιήσεις |
| Έκθεση διαχείρισης | Δυνατότητα απαλλαγής | Δυνατότητα απαλλαγής | Υποχρεωτική | Υποχρεωτική |
| Νόμιμος έλεγχος | Απαλλαγή στα περισσότερα κράτη μέλη | Απαλλαγή στα περισσότερα κράτη μέλη | Υποχρεωτικός | Υποχρεωτικός |
| Δημοσίευση | Μόνο ισολογισμός, σε ορισμένα κράτη μέλη | Ισολογισμός και προσάρτημα, τα αποτελέσματα μπορεί να εξαιρεθούν | Πλήρες σύνολο | Πλήρες σύνολο |
| Κατάσταση ταμειακών ροών | Δεν απαιτείται από την οδηγία | Δεν απαιτείται από την οδηγία | Εθνική επιλογή | Εθνική επιλογή |
Η οδηγία δεν απαιτεί κατάσταση ταμειακών ροών από καμία οντότητα. Ορισμένα κράτη μέλη την απαιτούν από τις μεσαίες και μεγάλες εταιρείες, ενώ τα IFRS την απαιτούν πάντα, κάτι που αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος όμιλος μπορεί να διαθέτει κατάσταση ταμειακών ροών στις ενοποιημένες καταστάσεις του και καμία στις ατομικές καταστάσεις κάποιας θυγατρικής.
Δεύτερο επίπεδο: IFRS για εισηγμένους ομίλους
Ο Κανονισμός (ΕΚ) 1606/2002, γνωστός ως Κανονισμός IAS, απαιτεί από κάθε εταιρεία με κινητές αξίες εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά της ΕΕ να καταρτίζει τις ενοποιημένες οικονομικές της καταστάσεις σύμφωνα με τα IFRS όπως αυτά έχουν υιοθετηθεί από την ΕΕ. Αυτό ισχύει από τα οικονομικά έτη που άρχισαν το 2005. Επειδή πρόκειται για κανονισμό και όχι για οδηγία, εφαρμόζεται απευθείας χωρίς να απαιτείται εθνική νομοθετική πράξη μεταφοράς.
Δύο σημεία συχνά παρεξηγούνται:
- Ο κανονισμός καλύπτει αποκλειστικά τις ενοποιημένες καταστάσεις. Οι ατομικές ετήσιες καταστάσεις μιας εισηγμένης μητρικής εταιρείας, καθώς και οι καταστάσεις κάθε θυγατρικής, ακολουθούν τα εθνικά GAAP, εκτός εάν το κράτος μέλος έχει κάνει χρήση της δυνατότητας επέκτασης των IFRS και σε αυτές.
- Τα "IFRS όπως υιοθετήθηκαν από την ΕΕ" δεν είναι πανομοιότυπα με τα IFRS όπως εκδόθηκαν από το IASB. Κάθε πρότυπο περνά από μια διαδικασία έγκρισης στην ΕΕ, και έχουν υπάρξει χρονικές αποκλίσεις και εξαιρέσεις (carve-outs). Στην πράξη, οι διαφορές επηρεάζουν πολύ λίγες εταιρείες, αλλά η νομική αναφορά αφορά την έκδοση που έχει εγκριθεί από την ΕΕ.
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν ή να απαιτήσουν τα IFRS για μη εισηγμένες εταιρείες και για ατομικές οικονομικές καταστάσεις. Αρκετές χώρες τα επιτρέπουν, λίγες τα απαιτούν. Μια μη εισηγμένη εταιρεία που επιλέγει οικειοθελώς τα IFRS το πράττει συνήθως επειδή μια μητρική εταιρεία ή ένας επενδυτής υποβάλλει αναφορές βάσει αυτών.
Τρίτο επίπεδο: εθνικά GAAP
Το εθνικό πλαίσιο αποτελεί τον χώρο όπου βρίσκονται οι πραγματικοί λογιστικοί κανόνες για τη συντριπτική πλειονότητα των εταιρειών της ΕΕ. Ορισμένα παραδείγματα, με μία πρόταση το καθένα:
- Γερμανία: ακολουθεί το τρίτο βιβλίο του Handelsgesetzbuch (HGB), με τον φορολογικό ισολογισμό να προκύπτει από τον εμπορικό και την ταξινόμηση XBRL (E-Bilanz) για την υποβολή του στη φορολογική αρχή.
- Γαλλία: ακολουθεί το Plan Comptable Général (PCG), το οποίο επιβάλλει ένα υποχρεωτικό εθνικό σχέδιο λογαριασμών και τροφοδοτεί το τυποποιημένο πακέτο φορολογικής δήλωσης (liasse fiscale).
- Λιθουανία: ακολουθεί τα λογιστικά πρότυπα επιχειρήσεων (Verslo apskaitos standartai, VAS), με ένα συνιστώμενο εθνικό σχέδιο λογαριασμών που οι περισσότερες εταιρείες υιοθετούν αυτούσιο.
- Σουηδία: χρησιμοποιεί τα πλαίσια της Bokföringsnämnden: το K2, ένα απλοποιημένο εγχειρίδιο κανόνων για μικρότερες εταιρείες, και το K3, το βασικό κανόνα βάσει αρχών, καθώς και το K4 για ομίλους που εφαρμόζουν IFRS.
- Κάτω Χώρες: συνδυάζει το Βιβλίο 2 Τίτλος 9 του Αστικού Κώδικα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Ολλανδικού Συμβουλίου Λογιστικών Προτύπων (Raad voor la Jaarverslaggeving), επιτρέποντας στις μικρές εταιρείες να χρησιμοποιούν κανόνες αποτίμησης για φορολογικούς σκοπούς στις νόμιμες καταστάσεις τους.
Το μοτίβο επαναλαμβάνεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη: ένας εθνικός νόμος που μεταφέρει την οδηγία, ένας φορέας τυποποίησης που εκδίδει λεπτομερείς οδηγίες και, σε πολλές χώρες, ένα υποχρεωτικό ή συνιστώμενο σχέδιο λογαριασμών. Το σχέδιο λογαριασμών είναι το στοιχείο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για το λογισμικό, διότι καθορίζει τον τρόπο κωδικοποίησης κάθε συναλλαγής και τη σύνθεση των γραμμών των καταστάσεων από τα υπόλοιπα των λογαριασμών.
Ποιο πλαίσιο ισχύει για εσάς
| Η κατάστασή σας | Ατομικές οικονομικές καταστάσεις κάθε εταιρείας | Ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις |
|---|---|---|
| Μμονωμένη εταιρεία, μη εισηγμένη | Εθνικά GAAP της χώρας εγγραφής | Δεν απαιτούνται |
| Όμιλος μη εισηγμένων εταιρειών, μικρός όμιλος | Εθνικά GAAP ανά εταιρεία | Απαλλαγή από την ενοποίηση στα περισσότερα κράτη μέλη (απαλλαγή μικρού ομίλου) |
| Όμιλος μη εισηγμένων εταιρειών, μεσαίος ή μεγάλος όμιλος | Εθνικά GAAP ανά εταιρεία | Ενοποίηση βάσει εθνικών GAAP· επιτρέπονται τα IFRS σε πολλά κράτη μέλη |
| Όμιλος με μητρική εισηγμένη σε ρυθμιζόμενη αγορά της ΕΕ | Εθνικά GAAP ανά εταιρεία, εκτός εάν το κράτος μέλος επεκτείνει τα IFRS | IFRS όπως υιοθετήθηκαν από την ΕΕ, υποχρεωτικά |
| Θυγατρική στην ΕΕ με μητρική εκτός ΕΕ | Εθνικά GAAP της χώρας της θυγατρικής | Εξαρτάται από το αν ο υποομίλος της ΕΕ εξαιρείται ο ίδιος· η απαλλαγή συνήθως απαιτεί οι ενοποιημένες καταστάσεις της ανώτερης μητρικής να είναι ισoδύναμες και να κατατίθενται τοπικά |
Ένας μικρός όμιλος ορίζεται με τα ίδια τρία κριτήρια που ισχύουν για μια μικρή εταιρεία, εφαρμοζόμενα στον όμιλο σε ενοποιημένη ή αθροιστική βάση. Οι όμιλοι που βρίσκονται λίγο πάνω από τα όρια των μικρών εταιρειών συχνά εκπλήσσονται όταν διαπιστώνουν ότι υποχρεούνται να συντάξουν ενοποιημένες καταστάσεις για πρώτη φορά.
Τι αλλάζει όταν μετατρέπεστε σε όμιλο
Η ενοποίηση προσθέτει εργασίες που η λογιστική μιας μεμονωμένης εταιρείας δεν χρειάστηκε ποτέ: συνδυασμός των ισολογισμών και των καταστάσεων αποτελεσμάτων των μελών, αφαίρεση ενδοομιλικών απαιτήσεων, υποχρεώσεων, πωλήσεων και αγορών, μετατροπή μελών των οποίων τα βιβλία τηρούνται σε άλλο νόμισμα, και αναφορά του μεριδίου των ιδίων κεφαλαίων που ανήκει σε εξωτερικούς μετόχους ως δικαιωμάτων μειοψηφίας.
Η οδηγία ορίζει τους κανόνες για τις ενοποιημένες καταστάσεις στο Κεφάλαιο 6. Τα πρότυπα IFRS 10 και IAS 21 τους ορίζουν για τους ομίλους IFRS. Και τα δύο απαιτούν τα ίδια μηχανικά βήματα, γι' αυτό και μια μηχανή ενοποίησης μπορεί να εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πλαίσιο, αρκεί η οντότητα αναφοράς να λαμβάνει τις κρίσιμες αποφάσεις.
Η λειτουργία ενοποίησης ομίλου της Nordlet λειτουργεί σε αυτό το επίπεδο: ο κάτοχος του ομίλου προσθέτει εταιρείες-μέλη με ποσοστό ιδιοκτησίας και μέθοδο (ολική, με δικαιώματα μειοψηφίας, αναλογική ή καθαρή θέση), τα μέλη σε άλλο νόμισμα μετατρέπονται με την τιμή κλεισίματος, τα ενδοομιλικά υπόλοιπα επισημαίνονται για έλεγχο και οι διαγραφές που αποφασίζετε περνούν ως ισοσκελισμένες προσαρμογές. Το αποτέλεσμα είναι ένας ενοποιημένος ισολογισμός, μια κατάσταση αποτελεσμάτων και ένα ισοζύγιο. Η κατάσταση ταμειακών ροών ομίλου, οι μεταβολές ιδίων κεφαλαίων, η αυτόματη διαγραφή και η μετατροπή νομισμάτων με πολλαπλές ισοτιμίες δεν παράγονται, όπως αναφέρεται ρητά στον οδηγό.
Πού κατατίθενται οι οικονομικές καταστάσεις
Κάθε κράτος μέλος διαθέτει ένα εμπορικό μητρώο που παραλαμβάνει τις εγκεκριμένες ετήσιες οικονομικές καταστάσεις: το Handelsregister και το Bundesanzeiger στη Γερμανία, το Registre du commerce στη Γαλλία, το Erhvervsstyrelsen στη Δανία, το Bolagsverket στη Σουηδία, το Registrų centras στη Λιθουανία και ούτω καθεξής. Ορισμένα αποδέχονται δομημένο αρχείο (το inline XBRL είναι πλέον σύνηθες), άλλα δέχονται PDF και ορισμένα απαιτούν την καταχώριση των αριθμητικών δεδομένων αποκλειστικά μέσω των δικών τους διαδικτυακών φορμών.
Η σελίδα υποβολής ανά χώρα της Nordlet παραθέτει, για καθμία από τις 30 χώρες που υποστηρίζει, εάν η Nordlet αποστέλλει τις ετήσιες καταστάσεις απευθείας, εάν δημιουργεί αρχείο προς μεταφόρτωση ή εάν εμφανίζει τα στοιχεία για να τα πληκτρολογήσετε. Η απάντηση διαφέρει ανά χώρα επειδή τα μητρώα διαφέρουν: η δανική ετήσια έκθεση αποστέλλεται ως inline XBRL, η σουηδική δημιουργείται ως inline XBRL για μεταφόρτωση στο Bolagsverket και οι λιθουανικές καταστάσεις πληκτρολογούνται χειροκίνητα επειδή το μητρώο δεν δημοσιεύει κάποια μορφή αρχείου.
Πώς η Nordlet διαχειρίζεται τα επίπεδα
Η Nordlet έχει σχεδιαστεί ώστε ένα ενιαίο σύνολο βιβλίων να μπορεί να ικανοποιήσει το εθνικό επίπεδο σε οποιαδήποτε από τις 30 χώρες λειτουργίας της.
- Ένα σχέδιο λογαριασμών, πολλές δομές. Κάθε εταιρεία ξεκινά από το ίδιο πρότυπο σχεδίου λογαριασμών, το οποίο ακολουθεί το συνιστώμενο λιθουανικό σχέδιο. Στη συνέχεια, τα υπόλοιπα των λογαριασμών αντιστοιχίζονται στις γραμμές των οικονομικών καταστάσεων της εκάστοτε εθνικής τυποποιημένης μορφής στην ενότητα Λογαριασμός → Γραμμές καταστάσεων, ώστε ο ισολογισμός και η κατάσταση αποτελεσμάτων να εμφανίζονται στη μορφή που αναμένει το τοπικό μητρώο.
- Κατηγορία μεγέθους από τα βιβλία. Η ενότητα των αναφορών διαθέτει ένα endpoint κατηγορίας μεγέθους που ταξινομεί την εταιρεία ως πολύ μικρή, μικρή, μεσαία ή μεγάλη με βάση τα δικά της δεδομένα, καθορίζοντας ποια δομή καταστάσεων και ποιες γνωστοποιήσεις εφαρμόζονται.
- Οικονομικές καταστάσεις ως αναφορά. Ο ισολογισμός και η κατάσταση αποτελεσμάτων παράγονται από την αναφορά οικονομικών καταστάσεων, και από αυτές δημιουργούνται οι υποβολές ετήσιων λογαριασμών για κάθε χώρα. Ποιες υποβολές αποστέλλονται αυτόματα αναφέρεται στη σελίδα υποστήριξης υποβολών.
- Αναγνώριση εσόδων συμβατή με τα πρότυπα 606/15. Τα έσοδα επόμενων χρήσεων, τα χρονοδιαγράμματα αναλογικής κατανομής και κατανομής βάσει οροσήμων, οι υποχρεώσεις επιστροφής χρημάτων και οι τροποποιήσεις συμβάσεων διαχειρίζονται ανά γραμμή τιμολογίου από τη μηχανή αναγνώρισης εσόδων. Το λογισμικό παρέχει τους μηχανισμούς, ενώ η επιλογή της μεθόδου ανά σύμβαση παραμένει ευθύνη κρίσης της οντότητας αναφοράς.
Τα σαφή όρια είναι τα ίδια που θέτει και η οδηγία. Το λογισμικό μπορεί να παράγει τις καταστάσεις, να αντιστοιχίζει τις γραμμές και να υποβάλλει το πακέτο. Η απόφαση για το εάν μια εταιρεία είναι μικρή ή μεσαία οντότητα σύμφωνα με κάποια εθνική επιλογή, εάν μια μίσθωση είναι χρηματοδοτική μίσθωση βάσει των τοπικών GAAP, ή εάν ένας όμιλος πληροί τις προϋποθέσεις απαλλαγής του υποομίλου, αποτελεί κρίση που πραγματοποιούν η εταιρεία και ο λογιστής της.
FAQ
Υπάρχει ενιαίο σύστημα EU GAAP;
Όχι. Η Οδηγία για τη λογιστική θέτει ελάχιστους κανόνες που κάθε κράτος μέλος ενσωματώνει στη δική του νομοθεσία, και οι εταιρείες ακολουθούν αυτό το εθνικό δίκαιο. Τα IFRS είναι υποχρεωτικά μόνο για τις ενοποιημένες καταστάσεις εταιρειών που είναι εισηγμένες σε ρυθμιζόμενη αγορά της ΕΕ.
Χρειάζονται οι μικρές εταιρείες στην ΕΕ έλεγχο;
Η οδηγία απαιτεί έλεγχο για τις μεσαίες και μεγάλες εταιρείες, καθώς και για τις οντότητες δημόσιου ενδιαφέροντος. Επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν τις μικρές εταιρείες, και τα περισσότερα το πράττουν, μολονότι ορισμένα θέτουν χαμηλότερα εθνικά όρια. Ελέγξτε τον εθνικό κανόνα για τη χώρα εγγραφής.
Ποια είναι τα τρέχοντα όρια μεγέθους εταιρειών στην ΕΕ;
Μετά την κατ' εξουσιοδότηση Οδηγία 2023/2775, μια πολύ μικρή εταιρεία παραμένει εντός δύο εκ των εξής ορίων: σύνολο ισολογισμού €450.000, κύκλος εργασιών €900.000, 10 εργαζόμενοι. Μικρή: €5 εκατ., €10 εκατ., 50 εργαζόμενοι. Μεσαία: €25 εκατ., €50 εκατ., 250 εργαζόμενοι. Τα κράτη μέλη μπορούν να αυξήσουν τα χρηματικά όρια των μικρών επιχειρήσεων έως και κατά 50%.
Μπορεί μια μη εισηγμένη εταιρεία να χρησιμοποιήσει τα IFRS για τις νόμιμες οικονομικές της καταστάσεις;
Μόνο εάν το επιτρέπει το κράτος μέλος. Αρκετές χώρες το επιτρέπουν, είτε για τις ετήσιες είτε για τις ενοποιημένες καταστάσεις, είτε και για τις δύο περιπτώσεις. Όπου επιτρέπεται, η εταιρεία συνήθως πρέπει επίσης να πληροί τις εθνικές απαιτήσεις υποβολής και φορολογικής αναφοράς που είναι δομημένες γύρω από τα εθνικά GAAP, οπότε η αλλαγή σπάνια γίνεται χωρίς πρόσθετο φόρτο εργασίας.
Πρέπει ένας όμιλος μικρών εταιρειών να κάνει ενοποίηση;
Συνήθως όχι. Η οδηγία απαλλάσσει τους μικρούς ομίλους από την υποχρέωση ενοποιημένων καταστάσεων, και τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν υιοθετήσει αυτή την απαλλαγή. Ένας όμιλος που βρίσκεται λίγο πάνω από τα όρια των μικρών εταιρειών υποχρεούται να ενοποιεί, βάσει των εθνικών GAAP ή, εάν το επιτρέπει το κράτος μέλος, βάσει των IFRS.